سلام

پرواز پرستو توی بهار

امروز میخوام در مورد کسی حرف بزنم که بعد رفتنش صدای خنده هاش هنوز توی گوشمه

نمیدونم چرا توی فصل بهار از پیشم رفت . اون که توی زمستون اومده بود . به خاطر

من از سرما ی زمستون کذشت. باتموم سختی هاش پشم مونده بود . یک دفعه رفت .

هم خوشحالم هم نارحت از رفتنش.

خوشحال چون اون دیگه تنها نیست به قول خودش پسر خوبی پس خوشحالم که یکی از

من بهتراون دوست داره . اما ناراحت به خاطر اینکه دیگه اونو ندارم . دیگه نیست

رفت که رفت.

بعد رفتنه تو به روزای رفته فکر کردم . اما پیدا نکردم که نکردم تا تورو نفرین کنم اینو می گم

که خطایی از تودر حق من سر نزده بود. تو خوب خوب بودی.

نمی دونم چرا دارم برات می نویسم . می دونم من دیگه سوالی برام نمونده تا از ت بخوام

خودم خوب می دونم که توبرای من کم نذاشتی.واسه همین نمی دونم چرا دوبار دارم برات

می نویسم .

داره بارون میاد . اره بارون بارون بارون .تو پاک و زلال مثل بارون بهاری . اما توی این

نم نم بارون بهار تو رو از دست دادم . حالا دیگه من بارونو بیشتر از سالهای دیگه دوست دارم .

حالا دیگه واسه باغچه منو تو نمی باره بارون. این واسه باغچه نو ست. می خوام بهت بگم

گلم من باغچه نو مبارک.

جند روزی هست که من تو رو دیگه ندارم . حالا من موندم با یه دنیا خاطره های دست نخورده

و یه عکس از تو .

هر روز یه خاطره از اون روزا رو مرور می کنم . اخ نمی خوام همشون زود تموم بشن . تا

این دلخوشی هم که برام مونده تکراری نباشه پس به یه خاطره در روز اکتفا می کنم. تا واسه روز

بعد یه خاطره تازه داشته باشم .

هنوز نرمی دستات گرمای خاصی به دستام می بخشه . چه دستای خوبی بودن . دست من و تو رو

میگم. حالا به اون روزای که دستم توی دستت بود فکر می کنم . چه دلخوشی بود . نه اشتباه

کردم چه خوشی بی وصفی بود . توی اون خوشی فکر اینروزا رو نمی کرد . که حتی دیگه تو رو

نداشته باشم چه برسه به این که دوباره گرمای دستاتو حس کنم.

میدونی چرا من و تو از هم جدا شدیم . فقط به خاطره یه جمله ساده . کی فکرشو می کرد یه

جمله ساده من و تورو از هم جدا کنه .

برای موندن کنار هم برای همیشه یه جمله ساده کافی بود . اما اون جمله توی لحظه با هم بودن

گم شده بود . حالا که رفتی میدونم اون جمله ساده چی بود . میدونم تو همین جمله رو هم میدونی.

ولی چه فایده نوشدارو بعد مردن سهراب . سهراب رو زنده نمی کنم هر چند نوشدارو به اندازه

یه دریا باشه .اونیکه باید بره باید بره.

میدونی چی نصیب من شده . یه اتاق تاریک .یه عکس از تو . یه اهنگ مجید خراطها میدونی اون

اهنگ چی اهنگ آوره

میدونی با کدوم قسمتش بیشتر تا مرز نبودن پیش میرم اون جای که میگه.

نیستی از تاریکی شبا میترسم بی وفا دارم توی سرما می لرزم

میترسم از غصه دووم نیارم اخه هیچ نشونه از تو ندارم

شبا که میاد این اهنگ همدم منه هر دفعه که گوشش می کنم گویی تازگی دویاره واسم داره و

امشب یه حال دیگه ام اخه دارم بی تو بودن رو می گذرونم.امشب خیلی دلم گرفته ولی یه چیز دارم که

آرومم کنه اون.............

بقیه حرفامو واسه بعد میزارم....................

ادمه دارد.